Sobe ao meu lombo

Levareite voando no meu lombo

sobre as miñas ás estendidas.

Esquivarei a humidade das nubes,

evitando mollar as túas feridas.

Protexereite do vento

cos meus brazos abertos

mentres soñas en silencio

co amor infinito que che ofrezo.

Evitarei voaar rumbo ao sol,

para que non te queimes,

e coa auga da chuvia

docemente lavareite.

Deixarei atrás as treboadas

para que non espertes.

E pedireille á lúa, con voz queda,

que arrole o teu sono lentamente.

Sobe ao meu lombo,

e déixate sen presas levar.

Repousa a túa cabeza

no meu colo, para soñar.

Non permitirei que o vento zoe,

non deixarei que brúa o mar.

Só será o silencio quen te toque,

se sobes ao meu lombo para voar.

Deixa que escolla por ti

un camiño descoñecido e aberto

voando por un ceo inacabado

sentindo preto o teu alento.

Levareite no meu lombo,

se ti queres,

sobre as miñas ás abertas

para sosterte.

O meu corpo será a túa cama,

os meus brazos as túas mantas,

protexereite do frío, da auga,

das penas sen nome que te mancan.

Sobe ao meu lombo, sen medo,

mirarei por ti, por que non caias.

E se sentes vertixe pola altura

abraza as miñas costas que te agardan.

Afastareite das sombras que temes,

mentres susurras no meu oído

doces palabras que só ti cantas,

facéndome con elas un vestido.

Sobe ao meu lombo, que te espera,

e xuntos voaremos polo aire.

Ti cantando docemente no meu colo,

eu buscando un fogar novo ao que levarte.

© Chulihorro