Un mal sono?, Complexo de pomba?...
Levareite voando no meu lombo
sobre as miñas ás estendidas.
Esquivarei a humidade das nubes,
evitando mollar as túas feridas.
Protexereite do vento
cos meus brazos abertos
mentres soñas en silencio
co amor infinito que che ofrezo.
Evitarei voar rumbo ao sol,
para que non te queimes.
E ca auga da chuvia
docemente lavareite.
Deixarei atrás as treboadas
para que non espertes.
E pedireille á lúa, con voz queda,
que arrole o teu sono lentamente.
Sube ao meu lombo,
e déixate sen presas levar.
Repousa a túa cabeza
no meu colo, para soñar.
Non permitirei que o vento zoe,
nin deixarei que brúa o mar.
Só será o silencio quen te toque
se sobes ao meu lombo para voar.
Deixa que escolla por ti
un camiño descoñecido e aberto,
voando por un ceo inacabado
sentindo preto o teu alento.
Levareite no meu lombo,
se ti queres,
sobre as miñas ás abertas
para sosterte.
O meu corpo será a túa cama,
os meus brazos as túas mantas,
protexereite do frío, da auga,
das penas sen nome que te mancan.
Sube ao meu lombo, sen medo.
Mirarei por ti, e que non caias.
E se sentes vertixe pola altura
abraza as miñas costas,
que te agardan.
Afastareite das sombras que temes
mentres susurras no meu oído
doces palabras que só ti cantas
facéndome con elas un vestido.
Sube ao meu lombo, que te espera,
e xuntos voaremos polo aire.
Ti, cantando docemente no meu colo,
e eu, buscando un lugar novo ao que levarte.
©Chulihorro