O teu lado escuro

Son a sombra bailarina do teu corpo.

O recordo imaxinado dunha tarde.

Son aquelo que rexeitas nos teus soños.

Son a leña podrecida que non arde.

Son o peor que hai en ti de malo.

A túa cara máis noxenta, a máis cruel.

Son o inferno que agochas baixo un manto

e que non sospeita en ti ninguén.

Son a túa parte escura, a que non mostras.

Son todo aquelo que non quixeras ser.

Foxes da miña ollada, inmerso noutras,

como escaparías do meu lado con pracer.

Se puideras, esqueceríasme.

Se souberas, borrarías a miña pegada.

De poder facelo, anularíasme.

Con gusto, converteríasme en nada.

Pero eu continúo aquí. Mancándote.

Sigo aniquilándote de a pouco.

Inventando feridas novas. Matándote.

Sabendo que, mentres te mato, tamén morro.

©Chulihorro